Говорят, у тех людей, кто побывал в

Говорят, у тех людей, кто побывал в космосе и видел нашу планету (наш единственный дом) со стороны, меняется сознание. Я сам там пока не бывал, но почему-то верю, что так и есть. Разве можно спокойно продолжать заниматься той хернёй, который ты занимаешься каждый день, после того, как увидел это? Разве можно не замечать и быть равнодушным к той херне, что творится у нас дома?

Мы живём на космическом корабле, как говорил Джо Роган — мы мчимся сквозь пустое бесконечное мёртвое холодное космическое пространство на камне, оборудованном водой, атмосферой и подходящей температурой. Мы живём на тончайшей плоскости, ведь глубже уже раскалённая магма, а выше ничего нет — только космос. И мы гадим в этом замкнутом пространстве — в единственном пространстве, которое у нас есть. Загрязняем воду, которую пьём, гадим в воздух, которым дышим и убиваем друг друга.

Возможно, каждому стоит что-то изменить в своём отчасти ограниченном мировоззрении.

P.S. Знаменитый снимок Земли «Pale Blue Dot» 1990 года: последняя миссия «Вояджера-1». 6 миллиардов километров.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Говорят, у тех людей, кто побывал в космосе и видел нашу планету (наш единственный дом) со стороны, меняется сознание. Я сам там пока не бывал, но почему-то верю, что так и есть. Разве можно спокойно продолжать заниматься той хернёй, который ты занимаешься каждый день, после того, как увидел это? Разве можно не замечать и быть равнодушным к той херне, что творится у нас дома?Мы живём на космическом корабле, как говорил Джо Роган — мы мчимся сквозь пустое бесконечное мёртвое холодное космическое пространство на камне, оборудованном водой, атмосферой и подходящей температурой. Мы живём на тончайшей плоскости, ведь глубже уже раскалённая магма, а выше ничего нет — только космос. И мы гадим в этом замкнутом пространстве — в единственном пространстве, которое у нас есть. Загрязняем воду, которую пьём, гадим в воздух, которым дышим и убиваем друг друга.บางที ทุกคนหมายถึงการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในโลกทัศน์ของเขาบางส่วนจำกัดเส้นหลังมีชื่อเสียงถ่ายภาพของแผ่นดิน "จุดสีน้ำเงินซีด" ปี 1990: ภารกิจสุดท้าย " Voyager 1" 6 พันล้านกิโลเมตร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พวกเขาบอกว่าคนเหล่านั้นที่ได้รับในพื้นที่และเห็นโลกของเรา (บ้านของเราเท่านั้น) โดยการเปลี่ยนจิตสำนึก ตัวผมเองไม่ได้มี แต่อย่างใดเชื่อว่ามันเป็น มันเป็นไปได้ที่จะดำเนินการต่อไปได้อย่างปลอดภัยจะมีส่วนร่วมในถังขยะที่คุณทำทุกวันนั้นหลังจากที่ได้เห็นนี้หรือไม่? มันเป็นไปได้ที่จะไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าและจะเป็นไม่แยแสกับขยะที่เกิดขึ้นที่บ้าน? เราอาศัยอยู่ในยานอวกาศในคำพูดของโจโรแกน - เราวิ่งผ่านพื้นที่ที่ตายแล้วที่ว่างเปล่าที่ไม่มีที่สิ้นสุดในหินเย็นพร้อมกับน้ำบรรยากาศและอุณหภูมิที่เหมาะสม เราอยู่ในเครื่องบินที่ดีที่สุดหลังจากการเผาไหม้ลึกแล้วหินหนืดร้อนและเหนือมีอะไร - พื้นที่เท่านั้น เรา Gadim ในพื้นที่ปิดล้อมนี้ - ในพื้นที่เดียวที่เรามี ก่อให้เกิดมลพิษน้ำที่เราดื่ม Gadim ในอากาศที่เราหายใจและฆ่ากัน. บางทีทุกคนควรจะมีการเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่างในมุมมองที่ถูก จำกัด บางส่วนของเขา. PS ภาพที่มีชื่อเสียงของโลก«ซีดสีฟ้า Dot » 1990: ภารกิจสุดท้ายของ "วอยเอเจอร์ 1" . 6 พันล้านกิโลเมตร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยบอกว่ามันเป็นของคนเหล่านั้นที่เดินไปยังพื้นที่ว่างและได้เห็นโลกของเรา ( เฉพาะของเราหน้าหลัก ) ที่ด้านข้าง , การเปลี่ยนความรู้สึก ผมเองยังไม่ได้มีการเข้าเยี่ยมชมแต่ผมเชื่อว่ามีอยู่และมีได้