เรียงความ เรี่อง ประเทศไทยควรยกเลิ

เรียงความ
เรี่อง ประเทศไทยควรยกเลิกโทษประหารชีวิตหรือไม่
โทษประหารชีวิตเป็นเรื่องที่มีประเด็นถกเถียงกันมานานว่าในสังคมไทยของเราควรที่จะมีโทษประหารชีวิตอยู่อีกหรือไม่ ซึ่งปัจจุบันมีประเทศหลาย ๆ ประเทศได้ยกเลิกโทษประหารชีวิตไปแล้วและยังมีบ้างประเทศที่ยังคงมีการใช้โทษประหารชีวิตอยู่ และจะมีเพียงบางประเทศที่ได้มีการนำเอาโทษประหารชีวิตมาบังคับใช้อย่างจริงจัง เช่น ประเทศในแถบเอเชีย และตะวันออกกลางและหนึ่งในประเทศเหล่านี้ คือ ประเทศไทย ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองพุทธ ซึ่งมีคนในประเทศนับถือศาสนาพุทธประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ จึงควรที่จะต้องให้มีการยกเลิกโทษประหารชีวิต เพราะ โทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานต่อ ร่างกาย และ จิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวผู้ที่ถูกประหาร และโทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมลดลง การประหารชีวิตไม่ได้นำมาใช้อย่างจริงจัง จึงควรที่จะยกเลิกโทษประหารชีวิต
โทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ ตามรัฐธรรมนูญไทยฉบับปัจจุบัน ประชาชนคนไทยทุกคนมีสิทธิเสรีภาพในการดำรงชีวิต มนุษย์ทั้งหลายเกิดมาในสังคมมีสิทธิ์ที่จะใช้ชีวิตในสังคมภายใต้กฎหมาย กฎกติกาของสังคมแต่ไม่ใช้การทำลายชีวิต(การประหารชีวิต)เพียงเพราะว่าบุคคล คนนั้นได้กระทำความผิดภายใต้กฎกติกาของสังคมโดยที่เขาไม่มีโอกาสที่จะได้กลับตัวกลับใจ มนุษย์ทุกคนมีสิทธิในการมีชีวิตอยู่ มีเสรีภาพในร่างกาย และความเสมอภาคในสังคม ซึ่งเป็นสิทธิ์ที่ไม่สามารถโอนให้แก่กันได้และผู้ใดจะล่วงละเมิดมิได้ การประหารชีวิตถือว่าเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ในสังคมภายใต้ กฎกติกาของสังคม
โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานทุกข์ต่อร่างกายและจิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวของผู้ที่จะถูกประหารเมื่อผู้ใดกระทำความผิดซึ่งอาจเกิดจากการเจตนากระทำหรือไม่ก็ตาม การถูกจำคุกก็ถือว่าเป็นโทษที่ทุกข์ทรมานอยู่แล้วสำหรับผู้ต้องขังและครอบครัวแต่อย่างน้อยครอบครัวและผู้ใกล้ชิดยังมีโอกาสได้เยี่ยมเยียนสอบถามทุกข์สุขได้ การกระทำความผิดที่มีโทษประหารชีวิตและเมื่อถูกศาลพิพากษาให้ประหารชีวิต ทำให้เกิดผลกระทบทั้งทางด้านจิตใจ ด้านสังคม และผลกระทบที่เกิดขึ้นทำให้คนในครอบครัวต้องขาดต้องแบกรับความทุกข์ทรมานอยู่อีกต่อไป และในกรณีที่บุคคลผู้ที่จะถูกประหารเป็นผู้นำครอบครัวทำให้ครอบครัวขาดกำลังในการที่จะช่วยดูแลคนในครอบครัว

โทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมในสังคมลดลงแต่อย่างใด จะเห็นได้ว่าการมีโทษประหารชีวิตนั้นเมื่อศึกษาดูจากประวัติศาสตร์พบว่าการประหารชีวิตในอดีตถึงปัจจุบัน นับตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงการประหารชีวิตจากการตัดคอมาเป็นการยิงเป้าในปีพุทธศักราช 2478-2552 มีนักโทษถูกประหารชีวิตทั้งทั้งสิ้น 319 คนกระทั้งวันที่ 18 กันยายน 2546 การประหารชีวิตด้วยปืนถูกยกเลิก และเปลี่ยนมาเป็นการใช้วิธีการฉีดยาหรือสารพิษเข้าสู่ร่างกายเป็นครั้งแรก การไม่เห็นด้วยและต้องการให้ยกเลิกโทษประหารชีวิตมีประเด็นหลัก 3 หัวข้อ คือ โทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานต่อร่างกายและจิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวผู้ที่ถูกประหาร และโทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมลดลง ต่อมาการประหารชีวิตได้ยุติไป โดยระหว่างปี พุทธศักราช 2546-2551 แต่ในวันที่ 24 สิงหาคม 2552 มีการฉีดยาเพื่อประหารชีวิตนักโทษชาย 2 คน ที่เรือนจำบางขวาง ที่ถูกจับกุมข้อหาค้ายาเสพติดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2544 และศาลตัดสินลงโทษประหารชีวิตทำให้จนถึงวันนี้มีนักโทษถูกประหารชีวิตด้วยวิธีการฉีดยาแล้วทั้งสิ้น 6 คน และสาเหตุหลักที่ทำให้อาชญากรรมในประเทศไทยไม่ลดลงและมีแนวโน้มจะรุนแรงมากขึ้นเนื่องจากการบังคับใช้กฎหมายที่ไม่เคร่งครัด และไม่จริงจังการมีโทษประหารชีวิตไม่ได้ทำให้ผู้ที่ก่ออาชญากรรมเกรงกลัวความผิดแต่อย่างใดเพราะเมื่อต้องโทษประหารชีวิตแล้วยังมีการลดโทษ อภัยโทษเมื่อติดคุกประมาณ 20 ปี ก็พ้นโทษแล้วจึงควรยกเลิกโทษประหารและหันมาบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจังและเคร่งครัดเสียทีไม่ใช่เป็นอยู่เหมือนทุกวันนี้
ดังนั้น การมีโทษประหารชีวิตจึงเป็นเหมือนการเขียนเสือให้วัวกลัว ถึงจะดูน่ากลัวหรือดุร้ายแค่ไหนแต่เมื่อไม่ได้นำมาบังคับใช้ได้อย่างจริงจังก็ไม่ได้ทำให้สังคมสงบสุขได้ จึงควรยกเลิกโทษประหารชีวิตในประเทศไทยและหันมาบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจังและยุติธรรมโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ บังคับใช้กฎหมายด้วยความเสมอภาค โทษประหารชีวิตจึงไม่จำเป็นสำหรับสังคมไทยและยังเปิดโอกาสให้กับคนที่สามารถกลับตัวกลับใจเป็นคนดีของสังคมและกลับมาอยู่กับครอบครัวและใช้ชีวิตในสังคมต่อไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรียงความ เรี่องประเทศไทยควรยกเลิกโทษประหารชีวิตหรือไม่ โทษประหารชีวิตเป็นเรื่องที่มีประเด็นถกเถียงกันมานานว่าในสังคมไทยของเราควรที่จะมีโทษประหารชีวิตอยู่อีกหรือไม่ซึ่งปัจจุบันมีประเทศหลายๆ ประเทศได้ยกเลิกโทษประหารชีวิตไปแล้วและยังมีบ้างประเทศที่ยังคงมีการใช้โทษประหารชีวิตอยู่และจะมีเพียงบางประเทศที่ได้มีการนำเอาโทษประหารชีวิตมาบังคับใช้อย่างจริงจังเช่นประเทศในแถบเอเชียและตะวันออกกลางและหนึ่งในประเทศเหล่านี้คือไรประเทศไทยซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองพุทธซึ่งมีคนในประเทศนับถือศาสนาพุทธประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์จึงควรที่จะต้องให้มีการยกเลิกโทษประหารชีวิตเพราะโทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานต่อร่างกายและจิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวผู้ที่ถูกประหารและโทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมลดลงการประหารชีวิตไม่ได้นำมาใช้อย่างจริงจังจึงควรที่จะยกเลิกโทษประหารชีวิต โทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ตามรัฐธรรมนูญไทยฉบับปัจจุบันประชาชนคนไทยทุกคนมีสิทธิเสรีภาพในการดำรงชีวิตมนุษย์ทั้งหลายเกิดมาในสังคมมีสิทธิ์ที่จะใช้ชีวิตในสังคมภายใต้กฎหมายกฎกติกาของสังคมแต่ไม่ใช้การทำลายชีวิต (การประหารชีวิต) เพียงเพราะว่าบุคคลคนนั้นได้กระทำความผิดภายใต้กฎกติกาของสังคมโดยที่เขาไม่มีโอกาสที่จะได้กลับตัวกลับใจมนุษย์ทุกคนมีสิทธิในการมีชีวิตอยู่มีเสรีภาพในร่างกายและความเสมอภาคในสังคมซึ่งเป็นสิทธิ์ที่ไม่สามารถโอนให้แก่กันได้และผู้ใดจะล่วงละเมิดมิได้การประหารชีวิตถือว่าเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ในสังคมภายใต้กฎกติกาของสังคม โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานทุกข์ต่อร่างกายและจิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวของผู้ที่จะถูกประหารเมื่อผู้ใดกระทำความผิดซึ่งอาจเกิดจากการเจตนากระทำหรือไม่ก็ตามการถูกจำคุกก็ถือว่าเป็นโทษที่ทุกข์ทรมานอยู่แล้วสำหรับผู้ต้องขังและครอบครัวแต่อย่างน้อยครอบครัวและผู้ใกล้ชิดยังมีโอกาสได้เยี่ยมเยียนสอบถามทุกข์สุขได้การกระทำความผิดที่มีโทษประหารชีวิตและเมื่อถูกศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตทำให้เกิดผลกระทบทั้งทางด้านจิตใจด้านสังคมและผลกระทบที่เกิดขึ้นทำให้คนในครอบครัวต้องขาดต้องแบกรับความทุกข์ทรมานอยู่อีกต่อไปและในกรณีที่บุคคลผู้ที่จะถูกประหารเป็นผู้นำครอบครัวทำให้ครอบครัวขาดกำลังในการที่จะช่วยดูแลคนในครอบครัว โทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมในสังคมลดลงแต่อย่างใดจะเห็นได้ว่าการมีโทษประหารชีวิตนั้นเมื่อศึกษาดูจากประวัติศาสตร์พบว่าการประหารชีวิตในอดีตถึงปัจจุบันนับตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงการประหารชีวิตจากการตัดคอมาเป็นการยิงเป้าในปีพุทธศักราช 2478-2552 มีนักโทษถูกประหารชีวิตทั้งทั้งสิ้น 319 คนกระทั้งวันที่ 18 กันยายน ๒๕๔๖ การประหารชีวิตด้วยปืนถูกยกเลิกและเปลี่ยนมาเป็นการใช้วิธีการฉีดยาหรือสารพิษเข้าสู่ร่างกายเป็นครั้งแรกการไม่เห็นด้วยและต้องการให้ยกเลิกโทษประหารชีวิตมีประเด็นหลัก 3หัวข้อคือโทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานต่อร่างกายและจิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวผู้ที่ถูกประหารและโทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมลดลงต่อมาการประหารชีวิตได้ยุติไปโดยระหว่างปีพุทธศักราช ๒๕๔๖ -2551 แต่ในวันที่ 24 สิงหาคม 2552 มีการฉีดยาเพื่อประหารชีวิตนักโทษชาย 2 คนที่เรือนจำบางขวางที่ถูกจับกุมข้อหาค้ายาเสพติดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2544 และศาลตัดสินลงโทษประหารชีวิตทำให้จนถึงวันนี้มีนักโทษถูกประหารชีวิตด้วยวิธีการฉีดยาแล้วทั้งสิ้น 6 คนและสาเหตุหลักที่ทำให้อาชญากรรมในประเทศไทยไม่ลดลงและมีแนวโน้มจะรุนแรงมากขึ้นเนื่องจากการบังคับใช้กฎหมายที่ไม่เคร่งครัดและไม่จริงจังการมีโทษประหารชีวิตไม่ได้ทำให้ผู้ที่ก่ออาชญากรรมเกรงกลัวความผิดแต่อย่างใดเพราะเมื่อต้องโทษประหารชีวิตแล้วยังมีการลดโทษก็พ้นโทษแล้วจึงควรยกเลิกโทษประหารและหันมาบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจังและเคร่งครัดเสียทีไม่ใช่เป็นอยู่เหมือนทุกวันนี้อภัยโทษเมื่อติดคุกประมาณ 20 ปี ดังนั้นการมีโทษประหารชีวิตจึงเป็นเหมือนการเขียนเสือให้วัวกลัวถึงจะดูน่ากลัวหรือดุร้ายแค่ไหนแต่เมื่อไม่ได้นำมาบังคับใช้ได้อย่างจริงจังก็ไม่ได้ทำให้สังคมสงบสุขได้จึงควรยกเลิกโทษประหารชีวิตในประเทศไทยและหันมาบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจังและยุติธรรมโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติบังคับใช้กฎหมายด้วยความเสมอภาคโทษประหารชีวิตจึงไม่จำเป็นสำหรับสังคมไทยและยังเปิดโอกาสให้กับคนที่สามารถกลับตัวกลับใจเป็นคนดีของสังคมและกลับมาอยู่กับครอบครัวและใช้ชีวิตในสังคมต่อไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรียงความ
เรี่อง
ซึ่งปัจจุบันมีประเทศหลาย ๆ เช่นประเทศในแถบเอเชีย คือประเทศไทยซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองพุทธ 70 เปอร์เซ็นต์ เพราะ ร่างกายและ
ตามรัฐธรรมนูญไทยฉบับปัจจุบัน มีเสรีภาพในร่างกายและความเสมอภาคในสังคม
ทำให้เกิดผลกระทบทั้งทางด้านจิตใจด้านสังคม 2478-2552 319 คนกระทั้งวันที่ 18 กันยายน 2546 การประหารชีวิตด้วยปืนถูกยกเลิก 3 หัวข้อคือ ต่อมาการประหารชีวิตได้ยุติไปโดยระหว่างปีพุทธศักราช 2546-2551 แต่ในวันที่ 24 สิงหาคม 2552 2 คนที่เรือนจำบางขวาง 29 มีนาคม 2544 6 คน อภัยโทษเมื่อติดคุกประมาณ 20 ปี บังคับใช้กฎหมายด้วยความเสมอภาค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรียงความ

เรี่องประเทศไทยควรยกเลิกโทษประหารชีวิตหรือไม่โทษประหารชีวิตเป็นเรื่องที่มีประเด็นถกเถียงกันมานานว่าในสังคมไทยของเราควรที่จะมีโทษประหารชีวิตอยู่อีกหรือไม่ซึ่งปัจจุบันมีประเทศหลายๆและจะมีเพียงบางประเทศที่ได้มีการนำเอาโทษประหารชีวิตมาบังคับใช้อย่างจริงจังเช่นประเทศในแถบเอเชียและตะวันออกกลางและหนึ่งในประเทศเหล่านี้คือประเทศไทยซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองพุทธ70 เปอร์เซ็นต์เพราะจึงควรที่จะต้องให้มีการยกเลิกโทษประหารชีวิตโทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานต่อร่างกายและและโทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมลดลงการประหารชีวิตไม่ได้นำมาใช้อย่างจริงจังจึงควรที่จะยกเลิกโทษประหารชีวิต
ตามมาตรฐานโทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ตามรัฐธรรมนูญไทยฉบับปัจจุบัน ประชาชนคนไทยทุกคนมีสิทธิเสรีภาพในการดำรงชีวิต มนุษย์ทั้งหลายเกิดมาในสังคมมีสิทธิ์ที่จะใช้ชีวิตในสังคมภายใต้กฎหมายคนนั้นได้กระทำความผิดภายใต้กฎกติกาของสังคมโดยที่เขาไม่มีโอกาสที่จะได้กลับตัวกลับใจ มนุษย์ทุกคนมีสิทธิในการมีชีวิตอยู่ มีเสรีภาพในร่างกาย และความเสมอภาคในสังคมการประหารชีวิตถือว่าเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่ในสังคมภายใต้ กฎกติกาของสังคม
ตามมาตรฐานโทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานทุกข์ต่อร่างกายและจิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวของผู้ที่จะถูกประหารเมื่อผู้ใดกระทำความผิดซึ่งอาจเกิดจากการเจตนากระทำหรือไม่ก็ตามการกระทำความผิดที่มีโทษประหารชีวิตและเมื่อถูกศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตทำให้เกิดผลกระทบทั้งทางด้านจิตใจด้านสังคมและผลกระทบที่เกิดขึ้นทำให้คนในครอบครัวต้องขาดต้องแบกรับความทุกข์ทรมานอยู่อีกต่อไป
โทษประหารชีวิตไม่ได้ช่วยให้อาชญากรรมในสังคมลดลงแต่อย่างใดจะเห็นได้ว่าการมีโทษประหารชีวิตนั้นเมื่อศึกษาดูจากประวัติศาสตร์พบว่าการประหารชีวิตในอดีตถึงปัจจุบัน2478-2552 มีนักโทษถูกประหารชีวิตทั้งทั้งสิ้น 319 คนกระทั้งวันที่ 18 กันยายน 2546 การประหารชีวิตด้วยปืนถูกยกเลิกและเปลี่ยนมาเป็นการใช้วิธีการฉีดยาหรือสารพิษเข้าสู่ร่างกายเป็นครั้งแรก3 หัวข้อคือโทษประหารชีวิตเป็นการละเมิดสิทธิในการมีชีวิตอยู่โทษประหารชีวิตเป็นการสร้างความทรมานต่อร่างกายและจิตใจของผู้ที่จะถูกประหารชีวิตและครอบครัวผู้ที่ถูกประหารต่อมาการประหารชีวิตได้ยุติไปโดยระหว่างปีพุทธศักราช 2546-2551 แต่ในวันที่ 24 สิงหาคม .2552 ได้อย่างไรมีการฉีดยาเพื่อประหารชีวิตนักโทษชาย 2 คนที่เรือนจำบางขวางที่ถูกจับกุมข้อหาค้ายาเสพติดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2544 เรื่อง6 คนและสาเหตุหลักที่ทำให้อาชญากรรมในประเทศไทยไม่ลดลงและมีแนวโน้มจะรุนแรงมากขึ้นเนื่องจากการบังคับใช้กฎหมายที่ไม่เคร่งครัด20 ปี อภัยโทษเมื่อติดคุกประมาณ ก็พ้นโทษแล้วจึงควรยกเลิกโทษประหารและหันมาบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจังและเคร่งครัดเสียทีไม่ใช่เป็นอยู่เหมือนทุกวันนี้
ตามมาตรฐานดังนั้นการมีโทษประหารชีวิตจึงเป็นเหมือนการเขียนเสือให้วัวกลัวถึงจะดูน่ากลัวหรือดุร้ายแค่ไหนแต่เมื่อไม่ได้นำมาบังคับใช้ได้อย่างจริงจังก็ไม่ได้ทำให้สังคมสงบสุขได้บังคับใช้กฎหมายด้วยความเสมอภาค โทษประหารชีวิตจึงไม่จำเป็นสำหรับสังคมไทยและยังเปิดโอกาสให้กับคนที่สามารถกลับตัวกลับใจเป็นคนดีของสังคมและกลับมาอยู่กับครอบครัวและใช้ชีวิตในสังคมต่อไป
ตามมาตรฐาน